Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου

Η καρδιά του νησιού χτυπάει στην όμορφη πόλη της Ρόδου, η οποία είναι και η πρωτεύουσα. Είναι κτισμένη στο βορειότερο άκρο του νησιού και χωρίζεται στη σύγχρονη νέα πόλη και στη μεσαιωνική πόλη των Ιπποτών του Τάγματος του Αγίου Ιωάννου, που σφύζει από ζωή μέχρι και σήμερα. Εκτός των μόνιμων κατοίκων της που έχουν την τύχη να ζουν σε ένα περιβάλλον που ο χρόνος θαρρείς ότι κοντοστέκεται σε άλλες εποχές, υπάρχει έντονη εμπορική κίνηση καθώς και μεγάλος αριθμός τουριστών. Ανηφορίζοντας την οδό των Ιπποτών ξεπροβάλλει το επιβλητικό Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Η μυστηριακή ατμόσφαιρα εντείνεται καθώς διαβαίνει κανείς τις σκιές των λιθόστρωτων καλντεριμιών, των στοών, των πλατειών ανακαλύπτοντας κρυμμένες αυλές και αισθανόμενος την δύναμη των τειχών, μέσα από τα οποία βυζαντινές εκκλησίες μαρτυρούν μέρος της ιστορίας του. Με ένα μαγικό τρόπο χάριν το κέφι και τη ζωντάνια ντόπιων και επισκεπτών κτίρια όπως το Αρχαιολογικό Μουσείο, η Πινακοθήκη, το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης παραμένουν ζωντανά και για το λόγο αυτό δίκαια η Μεσαιωνική Πόλη θεωρείται η μεγαλύτερη ζωντανή Μεσαιωνική Πόλη της Ευρώπης.

Τη γοητευτική μεσαιωνική πόλη της Ρόδου δεν θα μπορούσαμε να τη δούμε αποσπασματικά, καθώς η σημερινή φυσιογνωμία της φέρει τα χνάρια όσων την κατοίκησαν και την κατέκτησαν κατά την πάροδο των αιώνων. Η ίδρυση της χρονολογείται το έτος 408 π.Χ. και οικοδομήθηκε με βάση ένα άρτιο πολεοδομικό σύστημα, σχεδιασμένο από τον Ιππόδαμο τον Μιλήσιο.

Την αρχαία πόλη διαδέχθηκε η βυζαντινή, η οποία ήταν μικρότερη σε έκταση και διέθετε οχύρωση. Αυτό το οχυρωμένο τμήμα ονομάστηκε αργότερα από τους ιππότες «Κολλάκιο». Τα τείχη της επεκτάθηκαν σε μια έκταση 175.000 τ.μ. στις αρχές του 12ου αιώνα. Αυτή την πόλη κατέκτησαν οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη το 1309. Για δύο περίπου αιώνες η πόλη της Ρόδου, που ήταν το πολιτικό και διοικητικό κέντρο του ιπποτικού κράτους και στο οποίο άνηκαν τα περισσότερα νησιά της Δωδεκανήσου, ήκμασε εμπορικά και το θαλάσσιο εμπόριο έφερε πλούτο στο νησί.

Στο διάστημα της κυριαρχίας των Ιπποτών, κατασκευάστηκε η περίφημη Οδός των Ιπποτών (μήκους 200 μ. και πλάτους 6 μ.), η οποία είναι ανηφορική και κατά ένα περίεργο τρόπο – για μεσαιωνική πόλη- ευθύγραμμη, γεγονός που μαρτυράει την αρχαϊκή της καταγωγή. Ήταν ο πιο επίσημος δρόμος που συνέδεε το θρησκευτικό με το πολιτικό κέντρο του κάστρου, δηλαδή τη Μητρόπολη των Λατίνων (Παναγία του Κάστρου) με το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Κατά μήκος της οδού των Ιπποτών είναι χτισμένα τα σημαντικότερα δημόσια, αλλά και ιδιωτικά ιπποτικά κτίρια. Εκεί βρίσκονται τα καταλύματα των «Γλωσσών», των Εθνικών Ομάδων του Τάγματος των Ιπποτών.
Αξίζει να επισκεφτείτε την Παναγία του Μπούργκου – υστερογοτθικός ναός του 14ου αιώνα – ο οποίος βομβαρδίστηκε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα σώζονται οι τρεις αψίδες του ιερού.

Ορόσημο για την ιστορία της Ρόδου αποτελεί το έτος 1522, όταν ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής την κατέκτησε ύστερα από εξαντλητική πολιορκία. Το ιπποτικό τάγμα υποχρεώθηκε να παραδώσει την πόλη στους Τούρκους.

Κατά την περίοδο της οθωμανικής κατοχής χτίστηκε ο Πύργος του Ρολογιού, ο οποίος μετά το 1851 χρησίμευε και ως παρατηρητήριο. Διαθέτει μικρή συλλογή από αρχαιολογικά ευρήματα που αποκαλύφθηκαν εκεί. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά τζαμιά της Παλιάς Πόλης είναι το Τέμενος του Σουλεϊμάν. Το σημερινό κτίριο κτίστηκε το 19ο αιώνα στην θέση ενός παλιότερου που, σύμφωνα με την παράδοση το έχτισε ο κατακτητής Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής. Στην πλατεία Δωριέων υπάρχει το τζαμί του Ρετζέπ Πασά.

[nggallery id=9]


Similar Posts